این کتاب فقط کتابی درباره‌ی یاسوجیرو اُزو نیست. کتابی به قلم دیوید بوردوِل درباره‌ی بوطیقای سینما هم هست. ازو و بوطیقای سینما از کتاب‌های نظری بوردول است. در این کتاب بوردول هم به یکی از فیلمسازان محبوب خود می‌پردازد و هم نظریه‌ی بوطیقای سینمای خود را در کاربست علمی می‌آزماید.
کتابی است درباره‌ی ازو، از زندگی‌نامه‌ی او گرفته تا سبک سینمایی منحصربه‌فردش که در کتاب مورد بحث قرار گرفته‌اند. به طور خاص ارتفاع پایین دوربین ازو و فصل‌های گذار خودویژه‌اش، از دیدگاه بوطیقای تاریخی بررسی شده و از خلال این بحث‌ها تفاوت این رویکرد با رویکردهای تفسیرگرا و سیاست‌زده شرح داده شده است.
درباره‌ی نظریه‌ی سینمایی بوردول و همفکرانش، می‌توان گفت این نظریه نوعی مقابله با جریان غالب نقد هنری و سینمایی مسلط دهه‌ی هفتاد میلادی است که با تأکید روزافزون بر نظریه‌های روانکاوی و ستیزه‌جویی سیاسی و ایدئولوژیک به‌تدریج از سینما فاصله می‌گرفت.
