پسرِ اِسوِئا (پسر سوئد) داستان انسانی در قرن بیستم در سوئد است. مردی بدون هیچ عیب و نقص جسمانی، اما با شکاف ذهنی بزرگ. شکاف ذهنی او شکاف میان ساخته‌ی انسان و امر ضروری است، شکاف بین آنچه انسان به کمک مهندسی می‌سازد و ضرورت پذیرشِ متین جهان چنان که هست. ذهن او همانند رویکرد سوسیال‌دموکرات‌های سوئد دوپاره بود، زیرا آنها از یک‌سو مشتاق ساختن جامعه‌ای با تحرک اجتماعی بودند و از سوی دیگر تمایل داشتند چنان زندگی مناسبی برای مردم عادی فراهم کنند کـه از سـهـم‌شـان از زنـدگی راضی باشند و مایل نباشند از هستی اجـتـمـاعـی خود بگریزند. حزب سوسیال‌دموکرات به مدت ۴۴ سال (۱۹۳۲-۱۹۷۶) بی‌وقفه قدرت دولتی را در دست داشت و جامعه‌ی سوئد را از بنیاد دگرگون کرد. آنها برای برنامه‌ی سیاسی و اقتصادی دولت رفاه خود نام «خانه‌ی مردم» را برگزیده بودند. «خانه‌ی مردم» از جنبه‌ی نظری نـیـز دچـار شکاف بود، زیرا از یک‌سو می‌کوشید به هستی واقعی جهان وفادار بماند و از سوی دیگر می‌خواست همه‌ی چیزهایی را که به زعم آنها تا آن زمان مانع ترقی انسان می‌شده‌اند ویران کند.
لنا آندرشون در رمان جدید خود سرنوشت مردی را در قرن بیستم در سوئد بازگو می‌کند و از خلال آن تحولات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی این کشور را شرح می‌دهد.
