پاتريک گاردينر با انجام پژوهشي انتقادي در فلسفه‌ی شوپنهاور هم به خواننده‌ی عمومي خدمت شايان توجهي کرده هم به فلاسفه‌ی حرفـه‌ای. در‌حالي‌که معـدود فيلسوفانـي هستنـد که نام‌شان شناخته شده‌تـر از شوپنهاور اسـت، اما مطالعـه‌ی آثار او، دست‌کم در انگلسـتان، وسـيعاً مورد غـفلت واقـع شده اسـت.
بي‌اعتمادی ريشه‌دار به متافيزيک او به اين فرض غلط انجاميده که مطلب فلسفـي مهمـي وجود ندارد که بتـوان از او آمـوخت. گاردينر اين برداشت سطحي را تصحيح مي‌کند و نشان مي‌دهد که حتي اغراق‌های شوپنهاور هم اغلب برآمده از بينش‌های دقيق فلسفي هستند. مخصوصاً، ستايشگران ويتگنشتاين شگفت‌زده خواهنـد شد از ايـن‌که ببينند انديشـه‌ی او تا چه پايه متـأثر از انديشه‌ی شوپنهاور بوده است.
