زندگی را تعداد زیادی حادثه‌ی کوچک و تعداد کمی حادثه‌ی بزرگ می‌سازد. حوادثی که در زندگی‌نامه ثبت می‌شوند، برای پرهیز از یکنواختی و خسته‌کنندگی، باید فوق‌العاده دست‌چین شده باشند، وقایع جزیی و کوچکی که در زندگی هرکسی روی می‌دهند، باید دور ریخته شوند و تنها بر آن حوادقی تکیه شود که در ذهن انسان کاملاً روشن و زنده باقی مانده است. بخش اول کتاب، از زمانی شروع می‌شود که به آفریقای شرقی سفر کردم، اما چون هیچ کاری، حتی اگر در آفریقا باشد، همیشه جذاب و گیرا نیست، تنها لحظاتی را نوشته‌ام که به نرم خاطره‌انگیز بوده‌اند.
در قسمت دوم کتاب که مربوط به زمانی است که در جنگ جهانی دوم وارد نیروی هوایی شدم، احتیاجی به دست‌چین کردن یا حذف وقایع نبود، چون همه آن لحظات در نوع خود برایم جذاب و گیرا بود.
