در بخش نخست کتاب، برخـی از مهـم‌ترین نظریه‌های مربـوط به سرشـت و خاستگاه اسطوره از دیـد تاریخی بررسی و بـا اشاره به متـن‌های ادبـی گوناگون، ربط این نظـریه‌هـا با ادبیـات نشـان داده می‌شـود. دیدگاه‌های گذشته که اسطوره را از مقـوله‌ی تاریخ، علـم، فلسفه‌ی اخلاقی، یا بـازی زبـانی می‌شمـردند و نیـز نظریـه‌های جدیدتـر که آن را گونه‌ای فرافکنی روانی، یا شاخه‌ای از آیین‌ها و مناسک دانسته‌اند مطرح و تحلیل شده‌اند. در بخـش دوم نـویسنـده نشـان مـی‌دهـد اگـر اسـطـوره مرده‌ریگی برای هنرهـا و ادبیـات تلقی نشود و همچون عصـر روشنگـری بـا پیشـرفـت علـوم طبیعـی، بـدان بی‌اعتنایی شود، چه پدیده‌ای رخ می‌دهـد و از این رو به ارزیـابی بهـره‌برداری‌هـای نویسندگـان گـونـاگـون از اسطوره و نیز مسئله‌ی احیای اسطوره‌های کهن یا خلق اسطـوره‌هـای نو پرداخته است. در بخش سـوم برخورد منتقدان با کاربرد اسطوره در ادبیات بررسی می‌شود.
