در این کتاب نیز، مانند دیگر کتاب‌های این مجموعه، یکی از مقـوله‌های مهم ادبـیات بررسـی و واکاوی می‌شود. پس از نشان دادن جایگاه طنزپرداز در قبـال جامعه و محـیط، و هدفها و چگونگی نگرش او به پیرامون خویش، مسـئله‌ی نیاز او به پیوند دادن توجه به مسایل عینی زندگی روزمره با حفظ و تقویت چشم‌اندازی تخیلی بررسی می‌شود. بخش بعدی درباره‌ی موضوعهایی که دستمایه‌ی طنزپردازی قرار می‌گیرند و شیوه‌ی رویکرد طنزپرداز به آنها است. سپس وجوه و طرق گوناگون طنز از جمله روال طنزآمیز در رمان، استعاره‌ی طنزآمیز، مسخرهبازی، شخصیت‌سازی، کاربرد واژه و نحـو و بـیان منظوم شناسـانده شـده‌اند و دربــاره‌ی اصطلاح‌هایی چون شـوخی، اسـتهزا، طعنه، کنایه، تقـلید مسـخره‌آمیز، زخم زبان، فکاهی، مضحـکه، هجو، هتاکی و هزل و تفاوتهای آنها کندوکاو شده است. کتاب با بررسـی رابطهی طنزپرداز و خواننده پایان می‌گیرد و در سراسـر کتاب نقل‌قـول‌هایی از متنهای کلاسـیک ادبیات انگلیس و اروپا به رساندن منظور یاری کرده‌اند.
