در دهه‌ی 1850، پس از شکست انقلاب‌های سال 1848 و حاکمیت ارتـجـاع سـیـاسـی در اروپـا، مـارکس به لندن پناهنده شد و به کار نظری پرداخت و مهمتـرین آثار خود را در همین دوره تألیف کرد. یکی از نخستین مسائل مورد توجه او در این دوره، تحولات و گروه‌بنـدی‌هـای سیاسی فرانسه پس از 1848 بود که بـه خـلـق دو اثـر بـرجستـه، نبردهای طبقاتی در فرانسه و هیجدهم برومر انـجامید. در کـتـاب حـاضر، مارکس تحلیـلی درخشان از کودتای 1851 لوئی بناپارت ارائه می‌دهد که از نمونه‌های ماندگار تحلیل سـیـاسی به شمـار مـی‌آیـد. او در ایـن کـتـاب به مسئله‌ی قدرتِ آن گـونـه‌ای از دولت می‌پردازد که ظاهراً بیانگر سلطه‌ی یـک طـبـقـه‌ی اجتماعـی نیست بلکه بر تمامی جـامـعـه‌ی مـدنـی سلـطه یافتـه و از بالا در مورد مبارزه‌ی طبقاتی موجود در جامعه حکمیت می‌کند.
