چامه‌ی خاقانی با ردیف «برافکند» که در این دفتر آن را به نام نخستین واژه‌هایش «رخسار صبح» خوانده‌ایم، از استوارترین و شیواترین و پرماز و رازترین سروده‌های این سخنور پیچیده‌اندیش و آرایه‌پرداز و زباناور است. آشنایی با آن، کلیدی است برای راه‌یافتن به جهان اندیشه‌های پیچ در پیچ و دیرآشنا و دشواریاب خاقانی، که چنان به جستجـوی تازگی و طـرفگـی و شگفتی میـرود که گـاه خواننده، ناتوان از همپویی و همسویی بـا سخنور ستـرگ، از پـای میافتد. چامـه از دیـد واژه‌شناسی، زیباشنـاسی و پنـدارشناسی بیت به بیت بررسی شده است و دیباچه‌ای که چندان کوتاهتر از متن نیست، شناختی همه‌سویه و کلی از شاعر و شعر وی فراهم میاورد.
