باران در دوزخ

تنهایی

مکافات نزیستن است

آنچنان که از عشق انتظار می‌رود

در هنگامه ‌ای

که فریاد دست ‌ها

از دل برنمی‌آید

و شکوه نگاه‌ ها

متعلّق به گذشته‌ها ست

زمانی که دوست داشتن

درست تلفّظ می‌شد.