خوشیها و روزها اولين کتاب پروست است و در بيست‌وپنج سالگی او منتشـر شد، امـا اين مـانع آن نبـود که يکی از منتقدان او را، به خاطر همين يک کتاب، از کلاسيک‌هـای زبان فرانسه بداند. پـروست در اين کتاب عمده‌ی آثاری را که تا آن زمـان نوشتـه و در نشريات مختلف به چـاپ رسـانده بود، از قصه و مقـاله و شعر منظـوم و منثـور، به‌طـرزی سازمـان‌مند و به هم پيوستـه، امـا نه طبـق ملاحظـاتی از قبيل تاريخ انتشـار يا مضمـون، بلکه در ترتيبی دَوَرانی گرد آورد. خـواننده در اين کتاب با برخی از ظريف‌ترين نمونه‌هـای انديشه و نثر پروست، و گه‌گاه برخی از شيواترين قطعات ادبيات قرن بيستم فرانسه آشنا می‌شود. اما کسـی که شاهکـار پروست، در جست‌وجوی زمـان از دست رفته، را بخـواند، از خـواندن اين اثـر دوچندان لـذت خواهد بـرد چـون منشـأ جست‌وجو و هسته‌هـای آغازين اين منظومه‌ی عظيم را در اين کتاب نسبتاً کوچک و بسيار فشرده می‌بيند.
