دانته آلیگیری در ماه مه ۱۲۶۵ م. در فلورانس به دنیا آمد. خانواده‌ی آلیگیری را به خاطر عنوان‌ها و امتیازهایی که اعضایش داشته‌اند می‌توان از اشراف دانست. دانته چهره‌ی سرشناسی در فلورانس بود. سال‌های آخر زندگی او در راونا گذشت، به نظر می‌رسد این سال‌ها برای دانته سال‌های آسوده‌ای بوده است و تا روز مرگش (13 یا 14 سپتامبر) در آنجا ماند.
شاهكار دانته البته كمدی الاهی است (كه عنوانش كمدی بود و الاهی بعد از دانته به آن افزوده شد). این اثر تا اندازه‌ای حاصل عزم دانته به تحقق عهدی است كه در پایان زندگی نو می‌كند: «اگر مشیت آنی كه شكوفایی همه‌چیز از اوست بر این باشد كه زندگی‌ام چند سالی دیگر بپاید، امید دارم درباره‌ی دلدارم چنان بنویسم كه تاكنون برای هیچ دلداری نوشته نشده است.»
این منظومه به سه بخش دوزخ، برزخ و بهشت تقسیم می‌شود. همه‌ی آثار دانته بیانگر توجه خاص او به واژه‌ها و ساختار زبان است.
