سقراط، «از شاگردانش می‌خواست هر بامداد در آینه بنگرند تا خویشتن را بشناسند».
بن‌مـایه‌ی آینه، آن روی سکه‌ی خودشنـاسی را آشکار می‌کند، زیرا خودبینی پیامدهای ناگواری به بار می‌آورد. و خطای نارسیس (نماد خودشیفتگی)، درست همین است. آن‌که شیفته‌ی زیبایی خود، مغرورانه بر تصویر آینگی خود خم می‌شود، فقط خودش را می‌بیند و قادر نیست هیچ خط و ربطی بین خود و واقعیت پیدا کند. فقط خویشتن خویش را شناختن، به معنای زندانی تصویر خود ماندن است.
