اما گـاهی درست آنگاه که به نظر می‌رسد همه چیز از دست رفته بـاشد به هشداری برمی‌خوریم که می‌تواند نجاتمان دهد؛ همه درهـایی را که راه به جـایی نمی‌برد کوبیده‌ایم و ندانسته به تنها دری می‌خوریم کـه می‌شود از آن تو رفت و اگر صد سال هم می جُستیم پیدا نمی‌کـردیم، خودبه‌خود باز می‌شود. (ج ۷، زمان بازیافته)
پیوند زدن هر چیزی به چیز دیگر، جرأت نزدیک شدن به نامنتظره‌ها: انسان تلاش می‌کند توضیحی کلی برای هستی بیابد، و کشف قوانین هستی یکی از ناب‌ترین لذت‌های ذهن و روح انسان است. با فرهنگ، می‌توانیم به همه نسل‌های پیش از خودمان و به همه بشریت وصل شویم. یافتن شادی‌ای عمیق در برابر پژواک‌ها و پیوند‌های توضیح‌ناپذیر.
