فریدون زعیم‌اوغلو، متولد ترکیه، در سال 1965، در یک‌سالگی، به همراه والدینش به آلمان مهاجرت کرد. داستان‌ها و نمایشنامه‌های او جوایز ادبی معتبری برایش به ارمغان آورده‌اند. در رمان لیلا به زادگاهش نظر انداخته است، شهرستانی در منطقه‌ی آناتولی در دهه‌ی پنجاه میلادی. رمان روایت بخشی از زندگی لیلا، کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای با پنج فرزند دختر و پسر، از دوران کودکی تا چند سال پس از ازدواج و نهایتاً مهاجرتش به آلمان است. رمان در واقع سرگذشت واقعی مادر نویسنده است. پدر خانواده مظهر پدرسالاری است و مادر در تمام عمر در سکوت و تسلیم فرو می‌رود. رمان کوچ خانواده به استانبول و دل سپردن لیلا و ازدواجش را روایت می‌کند ــ لیلایی که دشواری دوران کودکی و بلوغش یک آرزو در دلش نشانده است: می‌خواهد از این جهان بگریزد.
در رمان لیلا، علاوه بر سرگذشت این خانواده، فضای فرهنگی حاکم بر ترکیه‌ی دهه‌های پنجاه و شصت میلادی و وضعیت سخت اقتصادی آن دوران نیز روایت شده است؛ وضعیتی که به مهاجرت گسترده‌ی اتباع ترکیه به عنوان کارگر ساده به آلمان انجامید.
مطبوعات معتبر آلمان این رمان را ستودند؛ از جمله فرانکفورتر آلگه‌ماینه تسایتونگ این رمان را «کتابی زیبا، یگانه و بزرگ» و زودویچه تسایتونگ نویسنده را «کاشف بزرگ زبان و دنیای زبان» وصف کردند. و تاگِس آنتسایگر خواندن این کتاب را ضرورتی دانسته که نمی‌توان از زیر بار آن شانه خالی کرد.
