نزدیک به یک قرن هنر انتزاعی در فرم‌های گوناگون شیوه‌ی هنریِ مسلط بوده است. اما به‌رغم عرضـه‌شدن در نمـایشگاه‌های بی‌شمار و قرار داشتـن در کانـون بحث‌های انتقادی، هنوز به نظر بسیاری از بینندگانش بغرنج می‌رسد.
مِل گودینگ با رویکردی تازه این باور شایع را رد می‌کند که هنر انتزاعی در واقع زنجیره‌ای از شیوه‌های هنری است که هر یک سرگذشت جداگانه‌ی خود را داشته‌اند. در مقابل، از آثار هنرمندانی هم‌چون مالویچ، کاندینسکی، گابو، موندریان، دکونینگ و فونتانا خوانش‌هایی عرضه می‌کند که هر یک از آنها را نماینده‌ی گرایشی در تاریخ‌های همپوشان هنر انتزاعی نشان می‌دهد. با این ترتیب بین انواع هنر انتزاعی که ممکن است همانند جلوه کنند تفاوت‌هایی می‌یابد و بین انواعی که ممکن است ناهمانند نشان دهند همانندی‌هایی پیدا می‌کند.
