قبـل از هـر چيـز بـايد بگم احتمالا از ايـن داستـان خوش‌تـون نمـی‌آد. امـا به قول يحيی سورآبادی، همون که برای بچه‌ها قصه می‌نويسه، گاهی از چيزی که امروز خوش‌تون نمی‌آد ممکنه فردا خوش‌تون بياد. اگه از اون آدم‌هايی هستيد که می‌تونيد تا فردا صبر کنيد، گمونم بد نيست داستان رو بخونيد. جدی می‌گم. نوشتن‌اش يکی دو سال طول کشيده اما شرط می‌بندم خوندن‌اش بيش‌تر از يکی دو ساعت وقت‌تون رو نگيره؛ به اندازه‌ی ديدن يکی از همين فيلم‌های سينما و تلويزيون، مثلا. يا تماشای مسابقه‌ی فوتبالی، بوکسی چيزی. من به سهم خودم سعی کرده‌ام خيلی زود سر و ته قضيه رو هم بيارم تا کل مصيبت خوندن توی بعد از ظهر يک روز تعطيل تموم بشه ...
