کریشتـف کیشلـوفسـکی بدون تـردیـد یکی از شاخصترین، بزرگترین و تأثیرگذارترین کارگردانان مؤلف دهههای هشتاد و نود اروپا و شاید جهان است. دستاورد او در حوزهی سینمای معناگرا ستـایشبرانگیـز و دسـتنیافتنـی اسـت. هیچیـک از فیلمسازان معاصر نتـوانستهاند مانـنـد کیشلوفسکی قصههای قابلفهم را چنان بـا تصـاویر به یـادماندنی درهـم آمیـزنـد که تصویرها همواره چیزهایی فراتر از آنچه که میبینیم به ما القا کنند. اما از نظر کیشلوفسکی سینما و دوربین، در مقایسه با ادبیات، ابزار مناسبی برای نمایش جهان درون ـ چیزی که او شیفتهاش بود و میکوشید آن را روی نوارهای سلولوئید ثبت کند ـ نیست. «جهان درون» از نظر او یعنی غریزه، رؤیا، تقدیر، عشق. یعنی درک آدمی از مفاهیمی مثل زندگی، مرگ و البته خداوند.
