آواشناسی عمدتاً در چارچوب مطالعه‌ی زبان بررسی شده است. به این سبب دستاوردهای آواشنـاسی در این کتاب از میان آثـاری که درباره‌ی مسائـل کلی زبـان است استخـراج و با تسلسلی تاریخی عرضه شده است. محدوده‌ی زمانی آثار از حدود شش قرن قبل از میلاد تا قرن پانزدهم میلادی است.
نویسنده سعی کرده داور عادلی باشد و سهم واقعی دانشمندان ایرانی را در آواشناسی مشخص کند نه آنکه دانشمندان هموطنش را از سر احساس در بهترین جای یک قصه‌ی علمی تخیلی قرار دهد. در این کتاب آثار و بقایای آواشناسی از خرابه‌های هند و یونان و روم و سرزمین‌های اسلامی جمع شده و در بافـت اجتماعی دیاری که دانشمنـدان در آن به بررسی این علم پرداخته‌اند عرضه شده است.
مخاطبان این کتاب هم زبان‌شناسان و هم کسانی‌اند که مشتاق‌اند رد پای اجدادشان را در تاریخ علوم پیدا کنند و از دانـش و اندوه نگفتنی آن‌هـا قصه‌هایی برای شـب‌های دراز بسازند.
