رفیق صـابر شـاعر بلندآوازه‌ی کـرد ( ـ 1950 م) در قـلادزه (قلعه دیزه)ی کردستـان عراق متولد شد. دانش‌نامه‌ی دکترای فلسفه‌ی خود را از دانشکـده‌ی علـوم انسـانی صوفیـه گرفت. شعر او پاسخی اسـت به پرسش‌هـای بنیـادین انسان درباره‌ی فلسفه‌ی آفرینش و مسائل هستی‌شنـاسی، گم‌گشته‌گی‌هـا و سرگشته‌گی‌های انسان. زبان شعرهای رفیق صابر ریشه در سوررئالیسم دارد.
