كوتسـی در این كتاب پنجره‌ای دیگر به روان انسـانی می‌گشاید و به‌گونه‌ای یاد‌آور جرج اورول، عوالم روحی یك مقام رسمی را كه در یك امپراتوری خیالی مواجه با انجام وظایفی بی‌رحمانه است، توصیف می‌كند. داستان او توصیف سرشت فریب‌كارانه و طمع‌كارانه‌ی جنگی است كه علیه «بربرها» كه در واقع كسی جز بومیان ساكن اطراف نیستند، جریان دارد و نشان می‌دهد آدمیان، آنگاه كه قدرتش را داشته باشند، در رسیدن به آنچه خود بر حق و درست می‌دانند تا چه اندازه آماده‌ی ستم بر دیگر انسان‌هایند. توانایی كوتسی در وصف ژرف‌نگرانه‌ی نومیدی و درماندگی قهرمان داستان در مواجهه با شرایطی است كه توان تغییر یا تعدیل آن را در خود نمی‌یابد.
