جامعهشناسی هنر ژان دو وینیو اثری جدلی در دفاع از اصالت کارکرد تخیل در مقابله با برداشت جزمی و بیش از اندازه علم‌گرای جامعهشناسی سنتی هنر است. آن‌چه او در این کتاب کوچک و موجز اما بسیار عمیق و پربار مطرح می‌کند در واقع پیشنهادی برای نگرش تازه به کل جامعهشناسی هنر، و به تعبیری صریح‌تر دعوت به پایه‌گذاری این جامعهشناسی بر اساس نگرشی زنده و پویا نسبت به جامعه و آفرینش هنری است. نگرشی که رابطه‌ی تنگاتنگ تجربه‌ی اجتماعی و کارکرد تخیل را بر اساس نظریات ناقدان بزرگی چون والتر بنیامین، لوکاچ، فوکو، رولان بارت ... به بررسی می‌کشد.
ژان دو وینـیو استاد دانشگاه اورلئـان فرانسه، نظریه‌پـردازی معتبر و نویسنده‌ای پرکار است. آن‌چه بدون شک در دقت و موشکافی نظریات او تأثیر می‌گذارد دستی است که خود از نزدیک در کار آفرینش هنری، به‌ویژه تئاتر و نمایش دارد.
