گالـدوس مهم‌ترین چهره‌ی ادبـی اسپـانیا در سده‌ی نوزدهم و بزرگـترین رمان‌نویس این کشور پس از سروانتس به‌شمار می‌آید. در میان اسپانیاییان همان منزلتی را دارد که بالزاک در فرانسه و دیکنز در انگلستان و داستایفسکی در روسیه، اما فقط در نیمه‌ی دوم سده‌ی بیستم بود که جایگاه شایسته‌ی خود را در مقام نماینده‌ی رئالیسم اسپانیایی یافت و شاهکارهایی سینمایی که بونوئل از دو اثر او نازارین و تریستانا ساخت در این امر نقش مؤثر داشت. نازارین در زبان اسپانیایی یعنی «ناصره‌ای» و می‌دانیم که مسیح اهل ناصره بود. گالدوس با این نامگذاری وجهی از منش قهرمان اصلی داستان را می‌رساند، شخصیتی که از وجهی دیگر یادآور چهره‌ی فراموش نشدنی دیگری است که هموطن او سروانتس آفرید: دن کیشوت.
