مدرنیته یعنی چه؟ آیا نوشدن و امروزگی است، یا جهشی است در تاریخ تمدن انسانی؟ گذر از محدودیت‌های سنت و تاریخ است، یا گام نهادن به قلمرو حاکمیت انسان؟ آیا رویکردی است اخلاقی یا با آزادی‌های سیاسی و اجتماعی یکی است؟ الگویی است فراهم آمده بر اساس بینشی اروپامحور، یا با خردباوری علمی و ابزاری به یک معنا می‌آید.
این کتاب تلاشی است در اثبات نکته‌ای مهم: پاسخ به این پرسش‌ها ممکن نیست مگر بر اساس نگرشی انتقادی نسبت به مدرنیته. نقادی روزگار مدرن، به گفته‌ی هگل خودآگاهی مدرنیته است و به قول هایدگر شهامتی عظیم می‌طلبد: شجاعت پرسش از روزگار نو.
سخن فلسفی درباره‌ی مدرنیته امروز بیش از همیشه به معنای پیشبرد نقادی است: نقدی که با نیچه آغاز شد، نقد هوسرل به خرد علمی، نقد هایدگـر به تکنولوژی و تقدیـر روزگار نو، نقـد آدورنو و هورکهایمر به خرد ابزاری روزگار روشنگری، نقد فوکو به همبسته‌ی دانـش و اقتدار و پاسخ هابـرماس به این همـه در پـرتو بـاور به خرد ارتباطی و مکالمه، و بی‌باوری فیلسوفان پسامدرن به این پاسخ.
کتاب شرحی است از سخن و جدل فلسفی امروز درباره‌ی مدرنیته.
