این کتاب مجموعه‌ای از جُستارهای تاریخ‌نگارانه است که به سفرنامههای آن دسته از سیاحان ایران عصر قاجار می‌پردازد که عازم اروپا شدند. تمرکز کتاب بر چهار دوره از سلطنت پادشاهان در این سال‌های تاریخ ایران است: دوره‌ی سلطنت فتحعلی‌شاه، محمدشاه، ناصرالدینشاه و مظفرالدین‌شاه. با تمرکز ویژه بر سفرنامههای ابوالحسن‌خان ایلچی شیرازی، میرزا فتّاح‌خان گرمرودی، ناصرالدینشاه قاجار، ابراهیم صحّاف‌باشی و محمدعلی پیرزاده، این اثر نشان می‌دهد که سفرنامههای دوره‌ی قاجار چیزی بیش از صِرف توصیف اروپا ـ مقصد ـ ارائه می‌دهند؛ آنها مرزهای فهم ما از ایران عصر قاجار ـ مبدأ ـ را گسترش می‌دهند.
