در سال 1610 میلادی که رساله‌ی پیامآور ستارگان در ونیز به طبع رسید، گالیله استاد 45 ساله‌ی ریاضیات در دانشگاه پادوا (نزدیک شهر ونیز) بود. این متن نقشی بی‌همتا در تاریخ و فلسفه‌ی علم و حتی تاریخ اندیشه‌ی بشری ایفا می‌کند. این رساله اولین اثر علمی منتشر شده پس از نگاه انسان به آسمان با چشمان مسلح است؛ نگاهی که نگرش بشریت به هستی را دگرگون کرد.
پیامآور ستارگان پیش از آن که یک کتاب باشد یک بیانیه است، بیانیه‌ای در حجم کوچک (در مقایسه با کتب قدیم) و به زبانی شفاف. پیام گالیله در آن واضح است: عصر جدیدی در دانش بشری آغاز شده و شیوه و چهارچوب‌های فکری‌ای که دانشمندان هم‌عصر و پیشینیان گالیله در آن پرورش یافته‌اند رهیافت درستی نداشته است.
