"زیباشناسی سخن پارسی" مجموعه‌ای سه جلدی است که هر یک از کتاب‌های آن به بررسی یکی از سه قلمرو اصلی زیباشناسی سخن، بیان و معانی و بدیع، می‌پردازد. این دومین کتاب از آن مجموعه است و به معانی، " دانش حال‌های سخن" ویژگی یافته است. بخش نخست کتاب به تعریف و شناخت کلی دانش معانی پرداخته و در بخش‌های از آن هشت زمینه‌ی اصلی دگرگونی‌های جمله به تناسب با موقعیت و مخاطب، که موضوع این دانش است، یک‌یک بررسی می‌شوند. برابرهای پارسی تازه‌ای که برای اصطلاحات این فن پیشنهاد شده‌اند در واژه‌نامه‌ی پایانی آمده‌اند و برای خوانندگانی که از آن به عنوان متن درسی استفاده می‌کنند پرسش‌هایی نیز در پایان کتاب افزوده شده است.
