نظریه‌اى در باب عدالت، اثر جان رالز، یکى از کتاب‌هایى‌ست که آیندگان به واسطه‌اش زمانه‌ی ما را یاد خواهند کرد. به جرأت می‌توان گفت این کتاب مهم‌ترین اثر فلسفه‌ی اخلاقی و سیاسی در سده‌ی بیستم است، اثرى کلاسیک هم‌سنگ آثار ایمانوئل کانت و جان استوارت میل. رالز در این کتاب استدلال می‌کند که اصول صحیح در زمینه‌ی عدالت آن‌هایى‌ست که انسان‌هایى آزاد و عاقل، استقراریافته در «وضعیت آغازین»، در پس پرده‌ی بی‌خبری، بر سرش توافق خواهند کرد: آن‌ها در پس این پرده از جایگاه خود در جامعه، از طبقه، نژاد، یا جنسیت خویش، از استعدادها، هوش، و قوّت بازوی خویش بی‌خبر‌اند، و حتا نمی‌دانند چه برداشتى از خیر، یا آرمان نهایی زندگی خود، دارند. وی بر این اساس دو اصل عدالت را برای توزیع آزادی‌ها و خیرهای اجتماعی و اقتصادی استنتاج می‌کند.
در سال 1975، برای نخستین ترجمه‌ی کتاب به زبان بیگانه ــ چاپ آلمانی اثر ــ در نسخه‌ی اصلی بازنگری‌های عمده‌اى صورت گرفت. آن بازنگری‌ها، که به باور مؤلف در برگیرنده‌ی اصلاحات مهمی است در همه‌ی ترجمه‌های بعدی و سپس در سال 1999 در آخرین ویراست انگلیسی اثر گنجانده شد. ترجمه‌ی فارسی حاضر بر اساس همین نسخه است.
