هایدگر در زمستـان سال 1951 که دوباره اجازه‌ی تدریس در دانشگاه فرایبورگ را یافت درس‌گفتاری در ده جلسه ایراد کرد که در این کتاب آمـده است و در ترم تابستانی 1952 نیز آن را تداوم بخشـید و تکمیـل کرد. او بدیـن درس‌گفتـارها بـسیـار علاقه‌مند بود و شِکوه داشت که چرا کم‌تر از دیگر آثارش خوانده شده‌اند. پرسـش از معنـای تفکـر را او بـا ایـن نکتـه آغـاز می‌کنـد که «اندیشه‌برانگیزترین امر آن است که ما هنوز فکر نمی‌کنیم.»
