عجائب‌المخلوقات و غرائب‌الموجودات یا عجایب‌نامه‌ی محمّد ابن محمودِ همدانی یک قرن پیش‌تر از عجائب‌المخلوقات زکریای قزوینی نوشته شد، اما شهرت عالمگیر کتاب قزوینی کتاب همدانی را در هاله‌ی گمنامی فرو برد. همدانی ایـن کتاب غریب را در نیمه‌ی دوم قرن ششم هجری نوشت و نثر او مثل نثر بسیاری از معاصرانش هنوز همان نثر ساده و بی‌تکلّف قـرن چهارم و پنجم هجری بود. این کتـاب را خـودش «جام گیتی‌نمای» می‌نامید و آینه‌ای می‌دانست که همه‌ی عجایب عالم را به خواننده نشـان می‌دهد. عجایبنامه آینه‌ای‌ست که اسکندر رومی به دست ما می‌دهد و همـان جام گیتی‌نمای جمشید و کی‌خسرو است که ما را از احوال عالَم باخبر می‌سازد.
در مـجـمـوعـه‌ی «بـازخـوانـی مـتـون» ویـرایش‌های جدیدی از برجسته‌ترین آثار منثور ادبیات کلاسیک فارسی عرضه می‌شود. تدوین مجدّد متن، فصل‌بندی، پیـراستـن بـرخـی فرعیـات، پـاراگراف‌بندی، نقطه‌گذاری، اعراب‌گذاری و به کار بردن یک رسم‌الخط یکدست، بدون هیچ دستکاری و دخالتی در سبک خود متن صورت می‌گیرد و تمامیت اثر محفوظ می‌ماند. ویرایش‌های جدید این مجموعه تلاشـی‌ست برای دست یافتن به صورت اصلی و جوهر خود متن.
