ساحره سوزان، كه با نام «جادوگران شهر سالم» نیز شهرت دارد، از آثار پرآوازه و برجسته‌ی آرتور میلر نمایشنامه‌نویس امریكایی است. این نمایشنامه كه نخستین بار در 1952 و پس از آن بارها با اجراهای گوناگون روی صحنه آمد از عمیق‌ترین درام‌های جهان پس از جنگ دوم و یك اثر كلاسیك در نمایش‌نویسی مدرن توصیف شده است. نام نمایشنامه در اصل «The Crucible» بوده كه به‌معنای بوته‌ی نسوزی است برای گداختن و مجازاً به‌معنای امتحان و بلای سخت نیز هست؛ در اینجا اشاره و كنایه‌ای است به شرایط بی‌تاب‌كننده‌ای كه مظنونان به جادوگری در قرون وسطا برای اثبات بی‌گناهی در آن قرار داده می‌شدند.
ماجرا در یكـی از نـخستین مهاجرنشین‌های غرب امریكا در شهر كوچك سالم در ماساچوست می‌گذرد كه مردمان آن از پوریتان‌های متعصب و خرافی آمـده از انگلستان بوده‌اند كه چنان‌كه نویسنده خود در متن اشاره می‌كند، برخلاف مهاجرینی كه به ویرجینیا رفته بودند و جـز كسب ثروت و سپس بازگشت به انگلستان انگیزه‌ای نداشتند، اینان در عین ناچاری از تأمین معاش در شرایطی دشوار، سخت پایبند باورها و ایمان خویش بودند و تركیب شرایط سخت زندگی و عقاید بی‌پایه، ماجراهایی را آفـرید كه سخنمایه‌ی این داستان است. نـمایش، بـازگویی داستان شـكار جادوگران در این شهر كوچک منزوی غرب امریكا است و جو ارعاب و عوام‌فریبی و موهوم‌پرستی حاكم بر محیط را تصویر می‌كند و گویا واقعیت تاریخی نیز داشته و كمابیش به همین صورت رخ داده است.
