مثل هوایی که تنفس می‌کنیم
۵ دی ۱۴۰۴
روایتی از همزیستی انسان و موسیقی از سپیده‌دم تاریخ تا امروز
پنجشنبه 4 دی ۱۴۰۴ – هم‌میهن
به‌طور قطع از استثنا هم نمی‌شود گذشت. اما اگر ماموریت به نویسنده‌ای مشتاق و کنجکاو با قلمی روایت‌گرانه سپرده شود، آن‌وقت نتیجه چیز دیگری می‌شود.
چه‌بسا خواننده را به فکر کردن درباره موضوعاتی وامی‌دارد که پیش‌تر هرگز به آن‌ها نیاندیشیده است. خوشبختانه اندرو فورد، آهنگساز، نویسنده و مجری رادیویی انگلیسی‌الاصل استرالیایی از همین جنس است. او در کتاب «تاریخ فشرده موسیقی» به‌جای اینکه صدها صفحه را از جمله‌های خشک و بی‌روح درباره نام‌ها و تحولات موسیقی سیاه کند، تصویری استادانه از تاریخ شکل‌گیری و تحول موسیقی در پیوند با حیات انسانی ترسیم می‌کند.
فهم موسیقی و درک وضعیت انسانی
موسیقی را شاید بتوان نیرومندترین هنر بشری خطاب کرد که به‌اندازه هوایی که تنفس می‌کنیم، ذاتی حیات است. گرچه امروزه موسیقی برای ما با ضبط و دیجیتالی‌شدن گره خورده، اندرو فورد ادعا می‌کند که اگر تاریخ موسیقی درست و چندوجهی روایت شود، نه‌فقط این هنر فراگیر را بهتر می‌فهمیم؛ که شاید به درکی کامل‌تر از وضعیت انسانی هم برسیم. او کتاب خود را با این پرسش بنیادین شروع می‌کند؛ انسان از چه رو موسیقی خلق می‌کند؟
نویسنده کتاب معتقد است، موسیقی خواه برای جشن گرفتن رویدادی بزرگ باشد و چه برای آرام‌کردن کودک و به خواب‌بردن او، نیازی اساسی در حیات انسان‌هاست. فورد در راه صورت‌بندی این نظام فکری در فصل نخست کتابش نمونه‌هایی از این انگیزه‌ها را در فرهنگ‌های گوناگون از دوران پیشاتاریخ تا امروز بیرون می‌‌کشد. او در این راه به‌ویژه مسیرهایی را نشان می‌دهد که گونه‌ها، سبک‌های موسیقایی و سازها در رفت‌وآمد میان فرهنگ‌ها پیموده‌اند. فصل دوم درباره نت‌نویسی است.
ادامه مطلب : www.hammihanonline.ir